Yazı Günlükleri 1

İyi günümüzde, kötü günümüzde her daim bizimle birlikte olan sevincimizi,mutluluğumuzu,üzüntümüzü daha birçok şeyimizi paylaşıp hayatımızın neredeyse tamamını birlikte geçirdiğimiz dostlarımız.

Birisi söylüyordu kimin söylediği aklımda kalmamış ama sözleri aklımda kalmış. “Dostluk var ya dostluk Öyle ince bir şeydir ki dostluk Kazanması yıllar sürer. Kaybetmesi saniyeler. Bir kere dostunu kaybettin mi Aynı sevgiyi katiyen bir daha bulamazsın” diyor.

En iyi dostunla günde 2 kere konuşma merak eder özler insan, en ufak olayı hemen ona yazıp söylemek,bir kalabalığın içindeysen eğer bakışlarınla anlaşabilmek,sana bir şey anlatacağım dediğinde “kimseye anlatma ama“,demene bile gerek kalmaz. Para’dan bahsetmiyorum bile para gözünüzde sadece bir kağıt parçasından ibarettir.

Bir kelimeyle sadece yaşadığınız bir an aklınıza gelir ve siz hunharca gülerken etrafınızdaki insanların hiçbir şey anlamaması demek dostluk.Onu her şeyiyle bildiğin üzüldüğünde sana belli etmemeye çalışsa dahi ona baktığında nasıl olduğunu anladığın kişidir dost. Bir şey yapacağında onay aldığındır.

Annenin sana ulaşmadığında onu araması demektir ve dostluk gerçekten öyle kolay kazanılmaz.Kazanması yıllar sürer,kaybetmesi saniyeler….

Ne demiş yüce mevlana, “Ben dostlarımı ne kalbimle ne aklımla severim Olur ya kalp durur, akıl unutur Ben dostlarımı ruhumla severim, ruhumla Çünkü ruh ne durur, ne de unutur

Kimse sana inanmadığında “BEN SANA İNANIYORUM” diyendir.Onsuz gittiğin bir yer olduğu zaman yokluğunu hissedersin keşke yanımda olsaydı benimle birlikte gelseydi dediğin zamanlar oluyor.Aynı anda gülüp aynı anda ağlamak demek dostluk.Bir kardeşin olacak olsa bu kadar yakın olmazdık dediğin kişidir dost.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir